Ik ben een beetje in Japan geweest

Déi éischt Sonneststrahle vum Joer, an e Glas geschott.

Inspiratioun hëls de, wou s de se fënns – an d'Brauere vun Dok sinn dofir bis a Japan gereest. D'Resultat ass e Wäissbéier, dat dech op eng Rees mathëlt, ouni datt s de däi Stull verloosse muss. Weess formt déi mëll, vertraut Basis, mee et si japanesch Zutate, déi dëst Béier wierklech erausstiechen loossen: Buddha seng Hand, och Vangerzitrus genannt, a Sancho-Peffer, e japanescht Kraut mat engem kribbelege Citruscharakter, deen näischt aneschters gläicht.

Wat s de am Glas kriss, ass iwwerraschend zougänglech: superfrëschend, liicht am Kierper a duerchzu vun nuancëierte Citrusnoten. De Sancho-Peffer setzt eng spilleresch, bal elektresch Frëschheet drop, déi de Vangerzitrus schéin ergänzt. Keng Iwwerdribbung, keng Manéieren – just e raffinéiert, sommerlecht Wäissbéier mat engem Augenzwinkere Richtung Fernen Osten.

Dëst ass d'Béier, op dat s de zréckgräifs, wann d'Terrassen opginn an d'Sonn sech endlech nees weist. Liicht, lieweg a onweigerlech gutt ze drénken.

Herrlech als Aperitif, oder kombinéiert mat liichte asiatesche Platen wéi Sushi, Dim Sum oder engem frësche Zalot mat Sesamdressing.