Louis XVIII

Król na wygnaniu. Piwo, o którym warto mówić.

Louis XVIII był francuskim władcą XIX wieku, który podczas stu dni Napoleona uciekł do Gandawy. Po francusku jego imię brzmi „Louis Dix-huit” — ale po gandyjsku „Louis die zwiet” znaczy coś zupełnie innego: Louis, który się poci. W ten sposób mieszkańcy Gandawy potajemnie wyśmiewali swojego królewskiego gościa, częściowo z powodu jego korpulentnej budowy ciała. Wilde Brouwers uhonorowali ten typowy gandyjski humor, nazywając tak piwo.

Przepis jest szczery i czysty: słód jęczmienny Pilsner i Cara, ekologiczny chmiel z Poperinge, drożdże i oczyszczona woda deszczowa. Niefiltrowane i niepasteryzowane, z refermentacją w butelce — dokładnie tak, jak powinno być rzemieślnicze belgijskie blond. Nos jest słodowy z subtelnym owocowym aromatem dojrzałego banana i brzoskwini. W ustach miękkie i lekko słodkie, z nutą karmelu i przyjemnym słodowym charakterem, który nigdy nie jest zbyt ciężki.

To piwo dla tych, którzy cenią przystępną złożoność: rozpoznawalnie belgijskie, ale z wystarczającym charakterem, by się nad nim zatrzymać. Idealne na relaksujący wieczór w dobrym towarzystwie — królewskie towarzystwo nie jest wymagane.

Serwuj w kieliszku typu tulipan lub kuflu i połącz z delikatnym serem, wędlinami lub klasycznym belgijskim waterzooi.